Mijn vader zegt dat je overloopt van wraak.
Je kunt hier niet zijn.
In het hart van elke man vechten er twee wolven.
De één is liefde, de ander is haat.
Welke wint er? - Degene die je het meeste eten geeft.
Wat zijn ze? Waarom zijn ze hier?
Het zijn beesten. Ze leven om te moorden en te plunderen.
Ze leven en sterven naar het zwaard.
Het zit in hun bloed.
Zit het in jouw bloed?
Ze komen eraan.
Nu!
We zien je weer in de grot.
Wacht, nog niet.
Nee!
Kijk!
Pak hem!
Kom op. - Nee.
Vind haar, bescherm haar. Dit is mijn reis.
En ze leidt naar een andere weg.
Ga verder, ga verder!
Ik kan niks zien.
Die klootzak is hier niet!
Dit laat hem er wel uit komen.
Nee.
Heb je al genoeg wraak gehad?
Vertel me waar het volgende dorp is.
Neem hem mee!
Ze is terug gekomen en heeft veranderd wat ik niet kon.
Als je niet sterk genoeg bent om de beer te doden...
moet je de kracht van de beer gebruiken om hem te doden.
Neem mijn weg en ik neem dat van jou.
Vertel het me!
Trek hem in stukken!
Wil je me nu zeggen waar de dorpelingen zijn?
Vele jaren geleden kwam hier een schip.
Aan boord was er een jongen, de zoon van een grote vikingenkrijger.
Ik kende jouw vader.
Waar zijn ze?
Wacht!
Ik zal je er naartoe brengen.
Ik zal jullie verkenner zijn, als je haar laat leven.
Ik wist dat jij als een mens kon praten.
Gunnar! Een oog voor een oog!
Ik beslis wie er sterft.
Ik herinner me het vaderland van de drakenmannen, de eindeloze winter.
Ze kennen de sneeuw en het ijs zoals geen ander volk.
Maar ze weten niets van onze lente.
Waar zijn ze naar toe?
Wacht! Wacht!
Over de bergen.
Ik weet waar ze naar toe zijn. - Breng ons er dan naartoe.
Hierheen!
Laten we gaan.
Ze zullen de anderen vinden. Wat ben je aan het doen?
Wat je vader me geleerd heeft.
Sta op, stom wijf!
We gaan naar het westen. - Dat gaan we landinwaarts.
Denk je dat ik gek ben, jongen?
Ik vertel de waarheid.
Breng me de slet.
Hierheen!
Doorgaan!
We moeten om het ijs heen.
Hij probeert ons te vertragen. - Nee.
Het is veiliger om rond het meer te gaan.
We zijn geen lafaards!
Dus jij bent de verkenner voor het drakenmannen geworden. Goed.
Ik ben stervende. Je moet er niet tegen mij over klagen.
In ieder geval, je kan nog niet sterven.
Je bent nog niet klaar.
Dit is voor het volgende stamhoofd. - Wie?
Dat weet je al.
Haal hem eruit!
Laat hem doodgaan! - Het was jouw idee om over het ijs te gaan...
en we hebben hem nog altijd nodig.
Is het koud, klootzak?
We zullen rond het meer gaan.
De verdwaalde jachtgroep.
Laten we onszelf aan elkaar vastbinden. Het pad is te gevaarlijk.
Dan wijs jij de weg
Bind jezelf vast een elkaar!
Ze blijft aan mij vastgebonden.
Hij leidt ons nergens naartoe!
Ik wil dat je mij slaat. - Wat?
Sla me!
Genoeg, slet!
Je bent een zoon van een viking! Laat dat dan ook zien!
Laat het zien!
Hier!
Kom naar me toe.
Luister naar me!
Ga weg!
Nee, ik laat je niet achter!
Ga! Vertrouw me! Alsjeblieft!
Ga!
Je kiest wilden boven je eigen soort.
Sterf, huilend jongentje, want je kan je niet herinneren wie je bent!
Ik weet wie ik ben!
Doe het!
Dood me met het zwaard.
Ik ben de laatste van jouw soort in dit vervloekte land.
Jij bent niet van mijn soort.
Ze zijn weg.
De levenskracht van de voorspelling...
is weer hersteld.
Zoals m'n vader voor me...
werd ik het stamhoofd van het volk van de dageraad.
Hij keek uit over de kust, altijd over de kust...
op zoek naar een teken van de drakenmannen...
om de wolven van haat weg te houden van onze kusten.
Hij vond zijn weg tussen,
twee mensen die hij wel en niet was..
Hij veranderde mijn leven...
en het lot van onze stam.
Ripped by Bavel